دیگ بخار یکی از مهم ترین تجهیزات در صنایع مختلف از جمله صنایع غذایی، دارویی، نساجی، پتروشیمی، نیروگاه ها و بیمارستان ها است. عملکرد صحیح این تجهیز نقش مستقیمی در بهره وری تولید، کاهش مصرف انرژی و افزایش عمر تجهیزات دارد. یکی از مهم ترین مشکلاتی که در طول بهره برداری از دیگ بخار ایجاد می شود، تشکیل رسوب در سطوح داخلی آن است. رسوبات حاصل از املاح موجود در آب به مرور زمان روی سطوح انتقال حرارت، لوله ها و تجهیزات جانبی تجمع پیدا می کنند. این پدیده باعث کاهش راندمان حرارتی، افزایش مصرف سوخت، کاهش ظرفیت تولید بخار و حتی آسیب های جدی به تجهیزات می شود. به همین دلیل رسوب زدایی دیگ بخار یکی از مهم ترین عملیات نگهداری و تعمیرات پیشگیرانه در سیستم های تولید بخار محسوب می شود.
رسوب در دیگ بخار چیست و چگونه تشکیل می شود؟
رسوب در دیگ بخار به لایه ای از املاح معدنی و ترکیبات نامحلول گفته می شود که در اثر گرم شدن و تبخیر آب، بر روی سطوح داخلی بویلر، لوله ها و تجهیزات انتقال حرارت تشکیل می شود. آب مورد استفاده در دیگ بخار معمولاً حاوی مواد معدنی مختلفی مانند کلسیم، منیزیم، سیلیس، آهن و سایر املاح محلول است. با افزایش دما و تبدیل آب به بخار، غلظت این مواد در آب باقی مانده افزایش یافته و به تدریج به صورت لایه های سخت و چسبنده روی سطوح فلزی رسوب می کنند. این رسوبات به دلیل ضریب انتقال حرارت پایین، مانند یک عایق عمل کرده و مانع انتقال مؤثر گرما از سطح فلز به آب می شوند.
تشکیل رسوب معمولاً زمانی شدت می گیرد که کیفیت آب تغذیه مناسب نباشد، سیستم سختی گیر عملکرد مطلوبی نداشته باشد یا عملیات بلودان به صورت منظم انجام نشود. تجمع تدریجی رسوبات باعث کاهش راندمان حرارتی دیگ بخار، افزایش مصرف سوخت، بالا رفتن دمای سطوح فلزی و کاهش ظرفیت تولید بخار می شود. در موارد شدید، ضخامت زیاد رسوب می تواند منجر به داغ شدن بیش از حد لوله ها، تغییر شکل قطعات و حتی بروز خرابی های پرهزینه در بویلر شود. به همین دلیل کنترل کیفیت آب و انجام رسوب زدایی دوره ای از مهم ترین اقدامات نگهداری دیگ بخار محسوب می شود.
مهم ترین عوامل تشکیل رسوب در دیگ بخار
تشکیل رسوب در دیگ بخار معمولاً نتیجه وجود املاح و ناخالصی هایی است که همراه آب وارد سیستم می شوند. هرچه کیفیت آب تغذیه پایین تر باشد، احتمال تشکیل رسوب و کاهش راندمان بویلر بیشتر خواهد بود. در ادامه مهم ترین عوامل ایجاد رسوب در دیگ بخار را بررسی می کنیم.
- سختی بالای آب: سختی آب اصلی ترین عامل تشکیل رسوب در دیگ بخار است. یون های کلسیم و منیزیم موجود در آب با افزایش دما و تبخیر آب، به ترکیبات نامحلول تبدیل شده و روی سطوح داخلی دیگ بخار رسوب می کنند. این رسوبات به مرور زمان ضخیم تر شده و انتقال حرارت را با مشکل مواجه می سازند.
- وجود سیلیس در آب تغذیه: سیلیس یکی از پیچیده ترین عوامل رسوب ساز در بویلرها محسوب می شود. این ماده در دما و فشار بالا می تواند رسوبات بسیار سخت و چسبنده ای ایجاد کند که حذف آن ها نسبت به رسوبات کلسیمی دشوارتر است. وجود سیلیس بیش از حد مجاز در آب تغذیه می تواند راندمان دیگ بخار را به شدت کاهش دهد.
- عملکرد نامناسب سیستم سختی گیر: در صورتی که سختی گیر رزینی به درستی احیا نشود یا ظرفیت آن متناسب با میزان مصرف آب نباشد، بخشی از یون های سختی وارد دیگ بخار خواهند شد. این موضوع باعث افزایش سرعت تشکیل رسوب و نیاز به رسوب زدایی مکرر می شود.
- عدم انجام بلودان منظم: بلودان فرآیندی است که طی آن بخشی از آب حاوی املاح غلیظ از دیگ بخار تخلیه می شود. اگر این عملیات به صورت منظم انجام نشود، غلظت املاح محلول افزایش یافته و شرایط برای تشکیل رسوب فراهم می شود.
- ورود ذرات معلق و ناخالصی ها: وجود گل ولای، زنگ زدگی، ذرات فلزی و سایر مواد معلق در آب تغذیه می تواند هسته های اولیه تشکیل رسوب را ایجاد کند. این ذرات به مرور زمان با املاح معدنی ترکیب شده و رسوبات ضخیم تری را به وجود می آورند.
- خوردگی تجهیزات و لوله ها: خوردگی در خطوط انتقال آب و تجهیزات جانبی باعث ورود اکسیدهای آهن و ذرات فلزی به سیستم می شود. این مواد می توانند همراه سایر املاح موجود در آب، رسوبات مرکب و سختی را در دیگ بخار تشکیل دهند.
- استفاده از آب تغذیه بدون تصفیه مناسب: بهره گیری از آب خام بدون استفاده از تجهیزات تصفیه مانند سختی گیر، فیلتر شنی، فیلتر کربنی یا سیستم اسمز معکوس (RO)، یکی از مهم ترین دلایل تشکیل سریع رسوب در دیگ بخار است. هرچه کیفیت آب ورودی بهتر باشد، میزان رسوب گذاری نیز کمتر خواهد بود.
- عدم کنترل پارامترهای شیمیایی آب: عدم پایش منظم پارامترهایی مانند سختی کل، هدایت الکتریکی (EC)، pH، قلیائیت و میزان سیلیس می تواند باعث خروج شرایط بهره برداری از محدوده استاندارد شود. در چنین شرایطی احتمال تشکیل رسوب و کاهش عمر مفید دیگ بخار افزایش می یابد.
تاثیرات رسوب بر عملکرد دیگ بخار
رسوب یکی از مهم ترین عوامل کاهش راندمان و افزایش هزینه های بهره برداری در دیگ های بخار است. این لایه های سخت و عایق که بر اثر تجمع املاح معدنی روی سطوح انتقال حرارت تشکیل می شوند، مانع انتقال مؤثر گرما از شعله و گازهای داغ به آب داخل بویلر شده و عملکرد کلی سیستم را تحت تأثیر قرار می دهند. حتی تشکیل یک لایه نازک رسوب نیز می تواند باعث کاهش محسوس بازده حرارتی و افزایش مصرف انرژی شود.
یکی از مهم ترین پیامدهای رسوب، افزایش مصرف سوخت است. زمانی که لایه ای از رسوب روی لوله ها و سطوح حرارتی تشکیل می شود، برای تولید همان مقدار بخار به انرژی بیشتری نیاز خواهد بود. در نتیجه مشعل مدت زمان بیشتری کار می کند و هزینه های سوخت افزایش می یابد. علاوه بر این، رسوبات باعث بالا رفتن دمای سطوح فلزی می شوند، زیرا حرارت به جای انتقال به آب در بدنه فلزی تجمع پیدا می کند. این افزایش دما می تواند به تغییر شکل، کاهش استحکام فلز و حتی ترک خوردگی یا سوختن لوله های دیگ بخار منجر شود.
رسوب همچنین ظرفیت تولید بخار را کاهش می دهد. در شرایطی که انتقال حرارت به خوبی انجام نشود، سرعت تبدیل آب به بخار کاهش یافته و سیستم نمی تواند نیاز فرآیندهای صنعتی را به طور کامل تأمین کند. این مسئله در صنایع وابسته به بخار می تواند باعث افت کیفیت تولید، کاهش بهره وری و توقف های ناخواسته در خط تولید شود.
از سوی دیگر، تجمع رسوبات موجب افزایش فشار کاری تجهیزات و وارد شدن تنش بیشتر به اجزای مختلف دیگ بخار می شود. این شرایط احتمال خرابی قطعات، افزایش هزینه های تعمیرات و کاهش عمر مفید بویلر را به همراه دارد. در موارد شدید، عدم رسیدگی به رسوبات می تواند منجر به آسیب های جدی و توقف کامل سیستم شود که هزینه های قابل توجهی را به مجموعه تحمیل خواهد کرد.
علائم نیاز به رسوب زدایی دیگ بخار
- افزایش مصرف سوخت: یکی از اولین نشانه های تشکیل رسوب در دیگ بخار، افزایش مصرف سوخت است. رسوبات مانع انتقال مؤثر حرارت به آب می شوند و در نتیجه برای تولید مقدار مشخصی بخار، انرژی بیشتری مصرف خواهد شد. اگر بدون تغییر در ظرفیت تولید، مصرف سوخت افزایش پیدا کند، احتمال وجود رسوب در سیستم بالا است.
- کاهش تولید بخار: رسوب گذاری باعث کاهش راندمان انتقال حرارت و افت سرعت تولید بخار می شود. در این شرایط دیگ بخار برای رسیدن به فشار کاری مورد نیاز زمان بیشتری صرف کرده و توان تولید بخار آن کاهش می یابد.
- افزایش دمای دود خروجی: زمانی که حرارت به دلیل وجود رسوب به خوبی به آب منتقل نمی شود، بخش قابل توجهی از انرژی همراه گازهای خروجی از دودکش خارج می شود. افزایش غیرعادی دمای دود خروجی می تواند نشانه ای از وجود رسوب در سطوح حرارتی باشد.
- افزایش زمان رسیدن به فشار کاری: اگر دیگ بخار نسبت به گذشته دیرتر به فشار عملیاتی مورد نظر برسد، ممکن است سطوح انتقال حرارت دچار رسوب گرفتگی شده باشند. این مشکل معمولاً به مرور زمان و با افزایش ضخامت رسوبات تشدید می شود.
- افزایش دمای لوله ها و بدنه دیگ: رسوبات به عنوان یک لایه عایق عمل کرده و مانع انتقال حرارت به آب می شوند. در نتیجه دمای سطوح فلزی افزایش یافته و خطر آسیب دیدن لوله ها و قطعات داخلی بیشتر می شود.
- نوسان فشار بخار: رسوب گذاری شدید می تواند عملکرد سیستم را مختل کرده و موجب نوسانات فشار بخار شود. این موضوع علاوه بر کاهش کیفیت عملکرد بویلر، می تواند بر فرآیندهای وابسته به بخار نیز تأثیر منفی بگذارد.
- افزایش دفعات روشن و خاموش شدن مشعل: کاهش راندمان حرارتی ناشی از رسوب باعث می شود مشعل برای حفظ فشار و دمای مورد نیاز بیشتر از حالت عادی وارد مدار شود. این مسئله علاوه بر افزایش مصرف سوخت، استهلاک تجهیزات را نیز بیشتر می کند.
- مشاهده رسوبات در بازرسی های دوره ای: بازرسی داخلی دیگ بخار یکی از مطمئن ترین روش های تشخیص نیاز به رسوب زدایی است. مشاهده لایه های سفید، زرد، قهوه ای یا خاکستری روی سطوح داخلی نشان دهنده تجمع املاح و ضرورت انجام عملیات رسوب زدایی است.
- کاهش راندمان کلی سیستم: زمانی که دیگ بخار با وجود مصرف انرژی بیشتر، بخار کمتری تولید می کند یا عملکرد آن نسبت به گذشته افت می کند، معمولاً رسوب یکی از مهم ترین عوامل این کاهش راندمان است و باید مورد بررسی قرار گیرد.
روش های رسوب زدایی دیگ بخار
رسوب زدایی دیگ بخار یکی از مهم ترین اقدامات نگهداری برای حفظ راندمان و افزایش عمر مفید تجهیزات است. انتخاب روش مناسب به عواملی مانند نوع و ضخامت رسوب، ظرفیت دیگ بخار، شرایط بهره برداری و میزان توقف مجاز سیستم بستگی دارد. به طور کلی، رسوب زدایی دیگ بخار به دو روش اصلی مکانیکی و شیمیایی انجام می شود.
رسوب زدایی مکانیکی
در روش مکانیکی، رسوبات بدون استفاده از مواد شیمیایی و با کمک تجهیزات فیزیکی از سطوح داخلی دیگ بخار جدا می شوند. این روش معمولاً برای رسوبات ضخیم، سخت و فشرده که به راحتی قابل حل شدن نیستند مورد استفاده قرار می گیرد. از جمله روش های متداول رسوب زدایی مکانیکی می توان به برس زنی، تراشکاری، استفاده از واترجت فشار قوی و تجهیزات مخصوص تمیزکاری لوله ها اشاره کرد. مزیت اصلی این روش عدم استفاده از مواد شیمیایی و کاهش خطر خوردگی تجهیزات است. با این حال، اجرای آن زمان بر بوده و در صورت انجام نادرست ممکن است به سطوح فلزی آسیب وارد شود.
رسوب زدایی شیمیایی
رسوب زدایی شیمیایی رایج ترین و مؤثرترین روش حذف رسوبات در دیگ های بخار صنعتی محسوب می شود. در این روش از محلول های شیمیایی ویژه برای حل کردن و حذف رسوبات معدنی استفاده می شود. مواد شیمیایی مورد استفاده بر اساس نوع رسوب، جنس تجهیزات و شرایط عملیاتی انتخاب می شوند.
در طول فرآیند، محلول رسوب زدا در مدار دیگ بخار به گردش درآمده و با رسوبات واکنش می دهد. پس از حل شدن رسوبات، سیستم تخلیه و شستشو می شود. این روش توانایی بالایی در حذف رسوبات سخت و رسوبات موجود در نقاطی دارد که دسترسی مکانیکی به آن ها دشوار است. به همین دلیل در بسیاری از صنایع به عنوان روش اصلی رسوب زدایی مورد استفاده قرار می گیرد.
مواد شیمیایی مورد استفاده برای رسوب زدایی دیگ بخار
- اسید کلریدریک : اسید کلریدریک یکی از قوی ترین مواد برای حذف رسوبات کلسیمی و آهکی است. این ماده قدرت رسوب زدایی بالایی دارد، اما به دلیل خورندگی زیاد باید همراه با بازدارنده های خوردگی و تحت شرایط کنترل شده استفاده شود.
- اسید سولفامیک: اسید سولفامیک از پرکاربردترین مواد رسوب زدایی در دیگ های بخار است. این اسید علاوه بر قدرت مناسب در حذف رسوبات، نسبت به بسیاری از اسیدهای معدنی خوردگی کمتری ایجاد می کند.
- اسید سیتریک: اسید سیتریک یک اسید آلی است که برای حذف رسوبات سبک تا متوسط و اکسیدهای آهن استفاده می شود. این ماده به دلیل ایمنی بیشتر، در صنایع غذایی و دارویی نیز کاربرد دارد.
- اسید فسفریک: اسید فسفریک برای حذف برخی رسوبات معدنی و اکسیدهای فلزی مورد استفاده قرار می گیرد. این اسید نسبت به اسید کلریدریک خورندگی کمتری داشته و در برخی کاربردها گزینه مناسبی محسوب می شود.
- مواد کلات کننده: مواد کلات کننده با یون های فلزی موجود در رسوبات واکنش داده و آن ها را به ترکیبات محلول تبدیل می کنند. این مواد بیشتر برای حذف رسوبات پیچیده و اکسیدهای فلزی کاربرد دارند.
- رسوب زداهای صنعتی آماده: این محصولات ترکیبی از اسیدها، مواد فعال سطحی و بازدارنده های خوردگی هستند که برای رسوب زدایی سریع و ایمن دیگ های بخار طراحی شده اند. استفاده از آن ها معمولاً ساده تر و کم خطرتر از اسیدهای خالص است.
- بازدارنده های خوردگی: بازدارنده های خوردگی به تنهایی خاصیت رسوب زدایی ندارند، اما در کنار مواد شیمیایی استفاده می شوند تا از آسیب دیدن سطوح فلزی و تجهیزات در طول فرآیند شستشو جلوگیری کنند.
نکات ایمنی هنگام رسوب زدایی دیگ بخار
رسوب زدایی دیگ بخار، به ویژه در روش های شیمیایی، نیازمند رعایت نکات ایمنی است تا از آسیب به افراد، تجهیزات و محیط زیست جلوگیری شود. بی توجهی به اصول ایمنی می تواند منجر به بروز حوادث، خوردگی تجهیزات و کاهش اثربخشی عملیات شود.
- استفاده از تجهیزات حفاظت فردی: در هنگام کار با مواد رسوب زدا باید از دستکش مقاوم شیمیایی، عینک ایمنی، لباس کار مناسب و در صورت نیاز ماسک تنفسی استفاده شود تا از تماس مستقیم مواد شیمیایی با پوست و چشم جلوگیری شود.
- خاموش و ایمن سازی دیگ بخار: پیش از شروع عملیات، دیگ بخار باید به طور کامل خاموش شده، فشار داخلی آن تخلیه گردد و تمامی اتصالات و تجهیزات مرتبط ایمن سازی شوند.
- تهویه مناسب محیط: در زمان استفاده از مواد شیمیایی ممکن است بخارات خورنده یا مضر تولید شود. بنابراین محل انجام عملیات باید دارای تهویه مناسب باشد تا از تجمع گازها و بخارات جلوگیری شود.
- استفاده از مواد شیمیایی مناسب: مواد رسوب زدا باید متناسب با نوع رسوب و جنس تجهیزات انتخاب شوند. استفاده از مواد نامناسب می تواند باعث خوردگی، آسیب به لوله ها و کاهش عمر مفید دیگ بخار شود.
- کنترل غلظت و زمان تماس محلول: افزایش بیش از حد غلظت مواد شیمیایی یا طولانی شدن زمان تماس آن ها با تجهیزات می تواند خطر خوردگی را افزایش دهد. به همین دلیل باید دستورالعمل های فنی به دقت رعایت شوند.
- کنترل pH محلول: در طول عملیات رسوب زدایی، اندازه گیری و کنترل pH محلول اهمیت زیادی دارد. این کار به جلوگیری از آسیب به تجهیزات و افزایش کارایی فرآیند کمک می کند.
- شستشوی کامل پس از رسوب زدایی: پس از پایان عملیات، سیستم باید به طور کامل با آب تمیز شستشو داده شود تا هیچ گونه ماده شیمیایی یا بقایای رسوب در داخل دیگ بخار باقی نماند.
- دفع صحیح پساب های شیمیایی: پساب حاصل از رسوب زدایی نباید بدون تصفیه یا خنثی سازی در محیط تخلیه شود. جمع آوری و دفع اصولی این مواد از الزامات مهم زیست محیطی و ایمنی است.
- بازرسی تجهیزات پس از اتمام عملیات: پس از رسوب زدایی، تمامی سطوح، لوله ها و تجهیزات باید از نظر وجود خوردگی، نشتی یا آسیب های احتمالی بررسی شوند تا از عملکرد ایمن دیگ بخار در زمان راه اندازی مجدد اطمینان حاصل شود.
پیشگیری از تشکیل رسوب در دیگ بخار
جلوگیری از تشکیل رسوب در دیگ بخار یکی از مؤثرترین راهکارها برای حفظ راندمان حرارتی، کاهش مصرف سوخت و افزایش عمر مفید تجهیزات است. با اجرای برنامه های مناسب تصفیه آب و نگهداری دوره ای می توان میزان رسوب گذاری را به حداقل رساند و نیاز به رسوب زدایی های مکرر را کاهش داد.
- استفاده از سختی گیر آب: سختی گیرهای رزینی با حذف یون های کلسیم و منیزیم از آب، مهم ترین عامل تشکیل رسوب را کنترل می کنند. استفاده از سختی گیر مناسب و احیای منظم آن نقش مهمی در جلوگیری از رسوب گذاری دارد.
- بهره گیری از سیستم اسمز معکوس: سیستم های اسمز معکوس بخش عمده املاح محلول، سیلیس و سایر ناخالصی های موجود در آب را حذف می کنند. استفاده از آب تصفیه شده با RO می تواند احتمال تشکیل رسوب را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.
- انجام منظم بلودان: بلودان یا تخلیه کنترل شده بخشی از آب دیگ بخار، از افزایش غلظت املاح محلول جلوگیری می کند. اجرای صحیح و منظم این فرآیند یکی از مهم ترین روش های کنترل رسوب در بویلر است.
- استفاده از مواد شیمیایی ضد رسوب: تزریق مواد شیمیایی مناسب به آب تغذیه می تواند از ته نشینی املاح و تشکیل رسوبات روی سطوح داخلی دیگ بخار جلوگیری کند. انتخاب این مواد باید بر اساس کیفیت آب و شرایط بهره برداری انجام شود.
- کنترل و پایش کیفیت آب: اندازه گیری منظم پارامترهایی مانند سختی، pH، هدایت الکتریکی (EC)، قلیائیت و میزان سیلیس به شناسایی مشکلات احتمالی قبل از تشکیل رسوب کمک می کند.
- نگهداری و سرویس دوره ای تجهیزات: بازرسی منظم دیگ بخار، سختی گیرها، سیستم های تصفیه آب و تجهیزات جانبی باعث می شود مشکلات احتمالی در مراحل اولیه شناسایی و برطرف شوند. این اقدام نقش مهمی در جلوگیری از تجمع رسوبات دارد.
- استفاده از آب تغذیه با کیفیت مناسب: هرچه کیفیت آب ورودی به دیگ بخار بالاتر باشد، احتمال تشکیل رسوب کمتر خواهد بود. به همین دلیل انتخاب سیستم تصفیه مناسب و تأمین آب با مشخصات استاندارد از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
- آموزش و نظارت بر بهره برداری: رعایت دستورالعمل های بهره برداری و آموزش اپراتورها در زمینه کنترل کیفیت آب، انجام بلودان و پایش عملکرد سیستم می تواند از بسیاری از مشکلات مرتبط با رسوب گذاری جلوگیری کند.
عوامل موثر بر هزینه های رسوب زدایی دیگ بخار
هزینه رسوب زدایی دیگ بخار به عوامل مختلفی بستگی دارد و نمی توان برای همه سیستم ها یک قیمت ثابت در نظر گرفت. نوع دیگ بخار، میزان رسوب گذاری، روش انتخابی و شرایط اجرایی از جمله مهم ترین مواردی هستند که بر هزینه نهایی این عملیات تأثیر می گذارند.
- ظرفیت و ابعاد دیگ بخار: هرچه ظرفیت دیگ بخار بیشتر باشد، حجم تجهیزات، میزان مواد مصرفی و زمان مورد نیاز برای اجرای عملیات افزایش می یابد. به همین دلیل هزینه رسوب زدایی دیگ های بخار بزرگ معمولاً بیشتر از بویلرهای کوچک است.
- میزان و ضخامت رسوبات: حجم رسوبات موجود در سیستم تأثیر مستقیمی بر هزینه دارد. هرچه رسوبات ضخیم تر و گسترده تر باشند، زمان، نیروی کار و مواد شیمیایی بیشتری برای حذف آن ها مورد نیاز خواهد بود.
- نوع رسوب: برخی رسوبات مانند رسوبات سیلیسی یا رسوبات سخت معدنی به مراتب دشوارتر از رسوبات معمولی کلسیمی حذف می شوند. در چنین شرایطی ممکن است به مواد شیمیایی تخصصی یا روش های ترکیبی نیاز باشد که هزینه عملیات را افزایش می دهد.
- روش رسوب زدایی: هزینه رسوب زدایی بسته به اینکه از روش مکانیکی، شیمیایی یا ترکیبی استفاده شود متفاوت خواهد بود. معمولاً روش های تخصصی تر و فرآیندهای چندمرحله ای هزینه بیشتری نسبت به روش های ساده دارند.
- نوع و مقدار مواد شیمیایی مصرفی: در رسوب زدایی شیمیایی، نوع ماده رسوب زدا، غلظت محلول و حجم مورد نیاز از عوامل تعیین کننده هزینه هستند. استفاده از مواد تخصصی همراه با بازدارنده های خوردگی معمولاً هزینه بیشتری دارد، اما ایمنی و کارایی بالاتری نیز ارائه می دهد.
- مدت زمان توقف تجهیزات: در بسیاری از صنایع، توقف دیگ بخار به معنای توقف بخشی از فرآیند تولید است. هرچه عملیات رسوب زدایی زمان بیشتری طول بکشد، هزینه های ناشی از کاهش یا توقف تولید نیز افزایش خواهد یافت.
- وضعیت دسترسی به تجهیزات: دسترسی آسان یا دشوار به بخش های مختلف دیگ بخار می تواند بر هزینه اجرایی تأثیر بگذارد. در برخی موارد برای انجام عملیات نیاز به باز کردن قطعات یا استفاده از تجهیزات ویژه وجود دارد که هزینه ها را افزایش می دهد.
- نیاز به بازرسی و تعمیرات جانبی: گاهی در حین رسوب زدایی مشکلاتی مانند خوردگی، نشتی یا آسیب دیدگی قطعات شناسایی می شود. در چنین شرایطی هزینه تعمیر یا تعویض قطعات نیز به هزینه کلی پروژه اضافه خواهد شد.